Dahil wala namang bagong entry ang blog na 'to, ako'ng magpo-post. Humwahaha!

Itong si weh, mahigit isang linggo nang hindi pumapasok sa iskul dahil sa acute gastroenteritis n'ya (Tama ba'ng spelling? Kung mali, basahin mo ulit yung title ng entry na 'to), kaya ayun, walang ginawa kundi manood ng PBO sa cable TV habang nakalilis ang t-shirt n'ya at labas ang malaki n'yang t'yan. Ang sarap piktyuran at i-post dito pero baka mabatukan ako kaya wag na lang. Tingnan mo. Ako na'ng ate ako pa'ng takot mabatukan. Iba na talaga'ng panahon ngayon.

Ibang-iba na talaga ang panahon ngayon dahil kung sa 'kin nangyari ang nangyari sa kan'ya, na hindi makapasok sa iskul ng higit isang linggo nang dahil sa kasusuka nang walang humpay, mangangamba na 'kong baka hindi na 'ko makahabol pa sa mga lessons sa iskul, at mag-aaral na 'ko nang mag-aaral nang mag-isa habang sumusuka sa banyo. Di bale nang masukahan ang libro, napag-aralan ko naman. Ano ba 'tong paragraph na 'to? Puro suka. Kadiri.

Bukod sa di ko aprubadong pagpipista n'ya sa bahay, sukat ba namang sa 'kin pa pina-type ang project n'ya. Oo na binayaran n'ya 'ko ng P50 na load kaya hanggang dito na lang ang paragraph na 'to.

Acute gastroenteritis. Nung marinig n'ya ang pangalan ng sakit n'yang 'yan dun sa doktor na pinagpatsek-apan n'ya, sukat ba namang matawa. Pero sa sarili n'ya lang daw 'yon, ayon sa kwento n'ya pag-uwi. Ang akala ba naman n'ya kasi eh cute ang sakit n'ya. Humwahaha! Pinakita pa sa 'kin 'yung medical certificate na ibinigay sa kan'ya nung doktor para tiyakin kung tama nga ba ang dinig n'ya. Tsk tsk. Ano'ng gagawin mo sa taong ganito na palaging feeling cute?

Ang ganda ng tagboard at saka ng dancing Y!

Ang araw ay isang pinaka mahalagang parteng sa buhay dahil dito dumadaloy ang mga mahahalagang aral natin. Ang araw ko na ito masyado akong napagod dahil sa mga bagay na di natin inaasahang mangyayari katulad ng maraming pangyayari. katulad nalang kanina himala nakumpleto kami  ng tropa  dahil masmadalang pa sa daloy ng uhog ko.  su bagay pano ko naman masasabi yon dahil madalang kami magkatagpo pag ako ang tumambay eh wala gla at pag cla naman ako naman ang wala. haaaaaaa

hay first time ko tong magsulat kac si ate pinilit ako pero gusto rin naman. kanina balak kong bumili ng shades halos naikot ko na ang buong mall. nagsukat ako ang pangit kac hindi bagay tapos sa huli kong pinuntahan solve na kaso masyadong mahal. hum walang buhay ang kuwento kag shortgut nalang yan tinatamad kasi akong magtype eh. hehehehehe